Bewoners van Het Schild, Marjan Vonk en Ronald Polderman, zijn de columnisten van de nieuwe rubriek 'Samen Het Schild'.

Marjan en Ronald gaan in gesprek met bewoners en vrijwilligers in Het Schild en schrijven over deze ontmoetingen en hun eigen ervaringen als bewoners van Het Schild.
Samen Het Schild geeft een inkijkje in de hechte woongemeenschap die Het Schild is door de grote onderlinge betrokkenheid van de bewoners en de inzet van een grote groep trouwe vrijwilligers.

 

An Voltman, al bijna vijftig jaar vrijwilliger bij Het Schild en nog steeds enthousiast
 

(door Ronald Polderman)

An Voltman is al bijna vijftig jaar als vrijwilliger verbonden aan Het Schild. Zij was betrokken bij het opzetten van een Welfare afdeling van her Rode Kruis in Wolfheze, bezoekt leden van de PKN en geeft gymnastieklessen.
An Voltman werkte voor ze trouwde als docent in het basisonderwijs, maar in die tijd mochten getrouwde vrouwen niet blijven werken. Al voor haar huwelijk was ze actief als vrijwilliger bij verschillende organisaties, in september 1973 kwam Het Schild daar nog bij. An werd gevraagd een oude dame, mevrouw Donkersloot, te bezoeken, omdat degene die dat tot dan toe deed, moest stoppen door een zwangerschap met complicaties. Mevrouw Donkersloot bleek een heel ontwikkelde vrouw te zijn met een brede interesse. Als An bij haar op bezoek kwam, had ze meestal een paar vragen waarop ze samen met An het antwoord wilde vinden. An las haar voor, deed soms wat boodschappen voor haar en nam haar zelfs een keer mee met de auto om in Den Haag een broer van mevrouw Donkersloot te bezoeken die ze al lang niet meer had gezien. Hun relatie was zo goed dat An haar vaak ‘mijn oudste vriendin’ noemde. Mevrouw Donkersloot kon nog een klein beetje zien. 
In die tijd hadden de bewoners van Het Schild nog heel kleine kamertjes zonder eigen douche en toilet; badkamers en wc’s waren op de gang. Op een gegeven moment werden er van drie kamers twee gemaakt en kregen de bewoners een eigen wc en douche.

Het Schild had toen nog een eigen groentetuin. Als er was geoogst gingen bewoners samen met het keuken personeel boontjes afhalen. 
De bewoners werden gestimuleerd om nog zoveel mogelijk zelf te doen. Zo stofte mevrouw Donkersloot (ze was toen al ruim 90 jaar) nog zelf de meubels af in haar kamer en ze ging op de knieën om de vloer schoon te wrijven.
Toen overal in het land Welfare afdelingen van het Rode Kruis werden opgericht met activiteiten voor ouderen, werd An door de directrice van Het Schild, zuster Ruisch, gevraagd om ook een Welfare afdeling in Wolfheze te helpen opzetten. Die Welfare afdeling mocht gebruik maken van een zaal in Het Schild op voorwaarde dat niet alleen goedzienden uit het dorp, maar ook bewoners van Het Schild aan de activiteiten zouden kunnen deelnemen. Die activiteiten bestonden uit breien, haken, borduren, stokjes weven, matjes maken van kralen, kettingen rijgen, pitriet vlechten en hout bewerken. Er bleek heel veel belangstelling voor te bestaan, zowel van vrouwen als van mannen. 
Om Welfare werker te worden moest An een cursus volgen en een diploma halen. Gelukkig was handwerken altijd al haar grootste hobby. Bij Het Schild kreeg ze een cursus in de omgang met blinden: altijd rechts lopen in de gangen en groeten en je naam noemen als je iemand tegenkomt. 
Toen de hoeveelheid vervaardigde handwerkproducten toenam, gingen ze die verkopen. Eénmaal per jaar werd er een gezellige verkoopdag georganiseerd met koffie, thee en een verloting. De dag werd aangekondigd in de krant en er kwamen ook veel mensen van buiten Het Schild op af. De opbrengst kwam ten goede aan het Rode Kruis.
Elk jaar organiseerde het Rode Kruis een leuke bustocht voor alle begeleiders en deelnemers.
Toen het Rode Kruis een aantal jaren geleden stopte met de Welfare activiteiten, ging de Welfare in Het Schild gewoon door. An bleef erbij betrokken tot de Welfare ook in Het Schild stopte.
Rond 1970 werd er een nieuwe woonwijk gebouwd aan de noordkant van het spoor dicht bij Het Schild. An vond met haar gezin een woning in de Lindeboomlaan. Bij de jonge gezinnen die daar kwamen wonen was behoefte aan sportactiviteiten. Zo raakte An betrokken bij de oprichting van een gymnastiekvereniging in Wolfheze, waar ze zelf les ging geven en ze geeft nog steeds aan twee groepen les.
An bezoekt nog twee Schildbewoners als kerkvrijwilliger en één als Schildvrijwilliger. Voor de uitbraak van corona verleende ze ook hand- en spandiensten bij grote activiteiten als de concertjes van ‘Muziek in huis’.
An denkt erover haar vrijwilligerswerk voor de kerk af te bouwen, maar met haar werk voor Het Schild wil ze voorlopig nog niet stoppen. Ze hoopt in ieder geval dat ze volgend jaar september haar vijftigjarig jubileum als vrijwilliger bij Het Schild zal mogen vieren.